5 Βιβλία που με Άλλαξαν
Μπορείς να το πεις και DISCLAIMER: Αυτή η λίστα δεν πρόκειται για TOP 5. Η κατάταξη των βιβλίων έγινε με χρονολογική σειρά ανάλογα με το πότε τα διάβασα εγώ, όχι πότε εκδόθηκαν. Ξεκινώ από το πιο παλιό μέχρι το πιο πρόσφατο ανάγνωσμά μου, σε ένα διάστημα πέντε ετών.
1. Σιντάρτα, Έρμαν Έσσε
Πάμε στο καλοκαίρι του 2015. Τέλος πανελληνίων, με μία αίσθηση αγουροξυπνήματος, λες και μόλις ξύπνησα από πνευματικό λήθαργο. Τι να διαβάσω μετά από ενάμιση χρόνο αφοσίωσης σε τύπους φυσικής, εξισώσεις μαθηματικών και τυποποιημένες εκθέσεις. Βρίσκομαι στη Σαντορίνη, στο αγαπημένο μου μικρό δωμάτιο στη ταράτσα με τους ασοβάντιστους τοίχους και την υπέροχη θέα. Κάπως έπεσε στα χέρια μου το μικρό αυτό βιβλίο. Κάτι το μέγεθος κάτι το εξώφυλλο που τόνιζε το «βραβείο νόμπελ» βρέθηκα να διαβάζω το Σιντάρτα του Έρμαν Έσσε. Το βιβλίο καταγράφει την πορεία ενός ανθρώπου στην αναζήτηση του Εαυτού και των βαθύτερων νοημάτων της ζωής. Απλότητα και ομορφιά, με μηνύματα που σε αγγίζουν χωρίς την παραμικρή προσπάθεια. Ένα ταξίδι προς την αυτογνωσία και την πνευματικότητα που φούντωσε την ανάγκη μου να βγω από τη φυλακή των όσων ήξερα ή όσων νόμιζα πως ήξερα. Ήταν το βιβλίο που σηματοδότησε την ενηλικίωσή μου και τις μετέπειτα εξερευνήσεις μου στον κόσμο.
2. Η Μαγική Και Αλχημική Έννοια της Διατροφής, Omraam Mikhael Aivanhov
Το βιβλίο αυτό σου λέει ότι δεν έχει σημασία το πόσο ή το τι στο φαγητό, αλλά το πώς και το γιατί. O ξενόγλωσσος τίτλος του είναι «The yoga of nutrition», δηλαδή η γιόγκα της διατροφής. Ποτέ μέχρι τότε δεν είχα δώσει ιδιαίτερη σημασία στο φαγητό, πέρα από το δημιουργικό κομμάτι της μαγειρικής που πάντα μου άρεσε. Το βιβλίο έφερε την προσοχή μου σε έναν τομέα που είχα βάλει στον αυτόματο πιλότο και μου έμαθε τον όρο ενσυνείδητη διατροφή. Το να τρως με ενσυνείδηση σημαίνει να είσαι παρόν σε όλη τη διαδικασία. Στις γεύσεις, στις υφές, στο πώς αντιδρά το σώμα σε κάθε τροφή. Αποκτώντας αυτή τη σχέση με το φαγητό αποκτάς και μια καλύτερη σχέση με το σώμα σου, μαθαίνοντάς το καλύτερα, παρατηρώντας τι είναι ωφέλιμο και τι όχι για αυτό.
Βέβαια όταν καθιερώνεται η συνήθεια της συνειδητότητας κατά τη διάρκεια του φαγητού, μπορεί εύκολα να υπάρξει και σε άλλους τομείς της ζωής. Ίσως από τότε μπήκε αυτός ο σπόρος στο μυαλό μου για συνήθειες όπως ο Διαλογισμός με Τσάι.
Συνειδητότητα στις πράξεις σημαίνει φυσικά και συνειδητές επιλογές. Μετά από αυτό το βιβλίο έγινα χορτοφάγος.
Unpopular view: το κρέας είναι ταμασική τροφή, έχει χαμηλές δονήσεις και παρεμποδίζει τον διαλογισμό, go vegetarian ??
3. Walden ή Η Ζωή στο Δάσος, Χένρι Ντέιβιντ Θορώ
Αν έγραφα για ένα μόνο βιβλίο, για το αγαπημένο μου από όλα, αυτό θα ήταν το Walden του Thoreau. Ένα ακόμα καλοκαίρι, εκείνο του 2017, σημαδεύτηκε από ένα καταπληκτικό βιβλίο. Δεν πρόκειται για μυθιστόρημα, αλλά για την πραγματική εμπειρία του συγγραφέα κατά την παραμονή του για δύο χρόνια σε μία καλύβα που έχτισε ο ίδιος στις όχθες της λίμνης Walden. Μέσα από το προσωπικό του κοινωνικό πείραμα, αποκομμένος από τον πολιτισμό και τις επιταγές της κοινωνίας, μας περιγράφει πολύ αναλυτικά, σχεδόν σε βαθμό εγχειριδίου, πώς μπορεί να γίνει κανείς αυτόνομος.
Η αξία όμως του συγκεκριμένου βιβλίου δεν είναι στο πώς μπορείς να φτιάξεις μια καλύβα ή να φυτέψεις λαχανικά. Είναι στην προσπάθεια ενός ανθρώπου να βρει τι είναι πραγματικά σημαντικό, να κόψει τις αλυσίδες του και να αντιμετωπίσει τον εαυτό του όσο πιο αληθινά γίνεται, ξεγυμνωμένο από οποιαδήποτε υποκρισία. Απλή, αληθινή ένωση με τη φύση, χωρίς επίπλαστες ανάγκες, χωρίς ρόλους, χωρίς υλικές εξαρτίσεις. Οι περιγραφές και παρατηρήσεις του συγγραφέα κατάφερναν να βάζουν το μυαλό μου σχεδόν σε διαλογιστική κατάσταση. Ακόμα ανατρέχω σε κεφάλαια του βιβλίου για να βιώσω μέσα από τις λέξεις την ομορφιά της στιγμής, του τώρα και της απλότητας.
Δεν θέλω να πω πολλά παραπάνω, μόνο ότι με αυτό το βιβλίο ένιωσα λιγότερο μόνη, βρίσκοντας σύμμαχο στις δικές μου σκέψεις.
4. Η Αυτοβιογραφία Ενός Γιόγκι, Yogananda Paramahansa
Πρέπει να κυκλοφορούσα με αυτό το βιβλίο στη τσάντα μου διαβάζοντάς το σε λεωφορεία, σχολή, δουλειά για κανένα τρίμηνο σίγουρα. Όχι ότι είναι δύσκολο βιβλίο ή πολύ μεγάλο, πολύ απλά δεν ήθελα να τελειώσει. Η ιδανικότερη στιγμή να το ξεκινήσω ήταν λίγο πριν αρχίσει η εκπαίδευσή μου ως δασκάλα Γιόγκα, με τη δυτική μου σκέψη ανοιχτή και δεκτική προς τη φιλοσοφία της Ανατολής. Πρόκειται για την αυτοβιογραφία του Paramahansa Yogananda από την παιδική του ηλικία, τη συνάντηση με τον γκουρού του μέχρι και τη στιγμή που έφτασε από την Ινδία στην Αμερική για να διδάξει την Kriya Yoga στη Δύση. Διδάγματα από τους δασκάλους του και τον ίδιο, σπουδαίες μορφές που πέρασαν από τη ζωή του, απλότητα στη γραφή και πολλή σοφία.
Σίγουρα δεν είναι ένα βιβλίο για όλους, ιδιαίτερα για κάποιον που δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με τη φιλοσοφία της γιόγκα. Πολλές πτυχές του χτυπούν καμπανάκια στο μυαλό ενός πραγματιστή, καθώς λέξεις όπως θαύμα, άγιος, γκουρού κυριαρχούν στο βιβλίο.
Δεν είναι τυχαίο που όποτε μιλάω για αυτό το βιβλίο οτιδήποτε και αν πω δεν τραβάει περισσότερο το ενδιαφέρον του ακροατή μου απ' το να αναφέρω ότι ήταν το βιβλίο που διάβαζε κάθε χρόνο ο Steve Jobs από τα εφηβικά του χρόνια μέχρι και που πέθανε. Στην κηδεία του μάλιστα είχε ζητήσει να μοιραστεί ένα αντίτυπο του βιβλίου σε κάθε παρευρισκόμενο. Ίσως μόλις τώρα κέρδισε και το δικό σου ενδιαφέρον.
5. Ο Δρόμος ο Λιγότερο Ταξιδεμένος, Scott Peck
Δεν πρόκειται για ένα βιβλίο αυτοβελτίωσης και σοφίας σε μορφή τσιτάτων, όσο και αν κάτι τέτοιο θυμίζει ο τίτλος. Για αυτό το βιβλίο μας είχε μιλήσει πολλές φορές ο δάσκαλός μου στη γιόγκα καθ' όλη τη διάρκεια του εκπαιδευτικού. Όταν λοιπόν «έπεσα» τυχαία πάνω του, παρά το χάος που επικρατεί στα παλαιοβιβλιοπωλεία, δεν μπόρεσα παρά να το θεωρήσω σημάδι ότι πρέπει να το διαβάσω. Ναι, τόσο ρομαντική.
Διαβάζουμε για την αποδοχή της δυσκολίας της ζωής, για τη φύση τον σχέσεων, για την έννοια της αγάπης ως κινητήρια δύναμη της ζωής και τελικά για το ποιο μπορεί να είναι το νόημα της ζωής. Έβαλε το μυαλό μου σε μία τάξη ενώνοντας ως ένα βαθμό το υπερφυσικό με το λογικό και επιστημονικό. Φανταστικό βιβλίο, τελειώνοντάς το δεν είσαι ο ίδιος.
Πολύ ωραία κριτική για το συγκεκριμένο βιβλίο έκανε πρόσφατα ο Γιάννης Σαρακατσάνης, που ενέπνευσε και εμένα να κάνω αυτή τη λίστα και να μοιραστώ κάποια από τα αγαπημένα μου βιβλία.
Αυτά για την ώρα από Βιβλία...
Τελειώνοντας αυτό το άρθρο συνειδητοποιώ πόσα κοινά έχουν αυτά τα βιβλία μεταξύ τους και την επίδραση που είχαν στη σκέψη μου. Νομίζω πως το μεγαλύτερό τους κοινό είναι η απλότητα των νοημάτων τους, ή καλύτερα η υπενθύμιση ότι ο δρόμος προς την ευτυχία είναι ο πιο απλός και ο πιο προσωπικός.